SIĐI DO REKE

Ovaj stih iz naslova legendarnog beogradskog benda “U škripcu”, zapravo parafrazira najturbulentniju, najkontroverzniju i estetski najdiskutabilniju transformaciju urbanog identiteta i vizure Beograda u novijoj istoriji, započetu sredinom protekle decenije izgradnjom ekskluzivnog stambenog kompleksa “Beograd na vodi”, uz obalu rijeke Save, na mjestu nekadašnje Sava male, divljeg naselja Bara Venecija, te autobuske i željezničke stanice. Neko je zbog načina na koji se ova urbana i urbanistička promjena dogodila, nazvao pomenuti proces i “džentrifikacijom na steroidima”. Do skora zapuštena obala rijeke Save dobila je tokom proteklih godina potpuno novi vizuelni identitet. Pompezno najavljivani građevinski projekat “spustio” je konačno Beograd na rijeke izgradnjom Promenade i pomenutog naselja, ali uz mnogo upitnika i kontroverzi. Kao najkonkretnija, postavljaju se pitanja vrednosti cjelokupnog projekta od čak tri milijarde dolara glavnice kapitala iz Ujedinjinenih Arapskih Emirata pod patronatom firme Eagle Hills i domaće firme Belgrade Waterfront, skrivanje ugovora o kupoprodaji ili ustupanju najekskluzivnijeg zemljišta u gradu od javnosti, zatim, fantomskih, nelegalnih rušenja objekata u Hercegovačkoj ulici pod okriljem noći, nasilne dislokacije dotadašnjih stanovnika Bara Venecije, te naposljetku, uklanjanja željezničke stanice, a uskoro i autobuske te premještanjem istih na sasvim nove lokacije zarad širenja pomenutog kompleksa.

Vizuelni identitet sprovedene džentrifikacije je pitanje koje muči Beograđane i predmet je oštrih kritika i kontroverzi, u kojem smisao dobija materijalna dobit kroz stanogradnju u masovnim soliterima adekvatnim za socijalistička predgrađa, reklamirana kao ekskluziva uz trajno poremećenu vizuru grada, a ne praktična i humanija prenamjena prostora koju bi ova centralna gradska lokacija mogla da donese. Nameće se pitanje glamura i lajfstajla u današnjoj Srbiji teško kontaminiranoj savremenim vrijednostima kiča i novokomponovane estetike koja dominira javnim prostorom, medijskim neslobodama i diskursima daleko od intelektualne i kulturološke suštine. Pa i pomenutim naseljem i samim konceptom šetača na Promenadi uz posađeni mastodontski šoping centar Beograd kao krunu glamura koji se potura.

Serijal “Siđi do reke” pokušava da vizuelno dočara proces estetske transformacije prostora, posljedica sprovedene džentrifikacije kroz stvarni silazak na rijeku uz paradoksalnu izolaciju iste od ostatka grada zbog omeđenih megalomanskih zidina solitera koji čine Beograd na vodi. A samim tim i čudne, teško svarljive energije koja dominira tim prostorom. Ovo je dugogodišnji dokumentaristički foto projekat, a samo mali segment je pred vama, koji će se na kraju realizovati u formi foto monografije.

error: Content is protected !!